Odniesienie do Królów II 22:9

וַיָּבֹ֞א שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּ֥שֶׁב אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָ֑ר וַיֹּ֗אמֶר הִתִּ֤יכוּ עֲבָדֶ֙יךָ֙ אֶת־הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֣א בַבַּ֔יִת וַֽיִּתְּנֻ֗הוּ עַל־יַד֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה הַמֻּפְקָדִ֖ים בֵּ֥ית יְהוָֽה׃

Poczem udał się Szafan, kanclerz, do króla, i zdał królowi sprawę, i rzekł: Wysypali słudzy twoi pieniądze, znajdujące się w przybytku, i złożyli je do rąk zarządzających robotą, ustanowionych w przybytku Wiekuistego. 

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB